Büyüklerin ellerinden,
Küçüklerin gözlerinden,
Beyrut’un toprağından,
Bosna’nın bayrağından,
Ebu Zer’in yalnızlığından,
Bilal-i Habeşi’nin ilk ezanından,
Tarık bin Ziyad’ın kılıcından,
Filistinli Cafer’in haykırışından,
Gazze’nin gözyaşından,
Öpüyoruz…
İyi bayramlar meleklerin şehri Gazze.
İyi bayramlar utancımız, açlığımız Afrika.
İyi bayramlar Ömer Muhtar’ın soylu çocukları.
İyi bayramlar acının, ölümün başkenti Hama.
İyi bayramlar Recep onbaşı, Salih uzman, er Mehmet.
İyi bayramlar kırılganlıklar, üzüntüler
İyi bayramlar Ey Hüzün…
Abdurrahman Cahit Zarifoğlu yaklaşık 40 yıl önce yazmış bu bayram tebriğini...
40 yıl sonra çok şey mi değişti?
Suriye’de, Mısır’da, Irak’ta, Doğu Türkistan’da, Libya’da ve daha birçok Müslüman yurdunda kan ve gözyaşı hakim.
Bu satırları yazarken bile kim bilir, kaç zalim bombası kaç masumun kanını akıtmakta..
Tüm bu kan ve gözyaşı içinde rahmet, bereket, mağfiret ve arınma iklimi Ramazan-ı şerife veda edip bayrama kavuşmanın mutluluğunu ne kadar yaşayabiliriz ki?
Yine de bize düşeni yapıp , yeryüzüne barışın, kardeşliğin, adaletin, hoşgörünün, muhabbet ve huzurun biran evvel gelmesi dileği ile; Bayramı Kutluyoruz....
İyi Bayramlar....